İbrahimce bir sevgi

Gizli bir muhavere
baba ile evlat
evlatla baba arasında.
Söz yok.
Kelime yok.
Tılsımı bunda belki de
Kimileyin bir tercih olur baba için
bir zorunluluk kimileyin.
Çünkü kifayetsizdir
sevgiden yana kelimeler.
Çünkü onlar taşımaz kokusunu evladın.
ve almaz ferini gözlerin.
Sanki kelimeye dökülse
eksik kalırmış gibi
bir babanın sevgisi.

Biraz Yakup izi taşır
Nuh izi
Lokman izi biraz.
Sevgisi bir babanın
İbrahimce bir sevgi:
Müşfik ve mûti.

Ama aslında aynı hakikattir
baba için evlat
evlat için baba.