Kader

Kulağını
tren rayına dayamış
çocuklar gibiydik.
Görmüyorduk lakin
biliyorduk geleceğini.
Yaklaşıyordu gelmesi gereken
yaklaşıyordu…
Bir yanında sen vardın rayların
öbür yanında ben.

Dua ediyor
ve sonra yeniden dinliyorduk rayları.
Benim dinlediğim
ayrı değildi senin duyduklarından.
Yaklaşan sadece sana yaklaşmıyordu
ve sadece bana gelmiyordu
geleceğini bildiğimiz.
Rayların
bir yanında ben vardım
bir yanında sen.

Bir çizgi
tren için raylar,
güzergâh belirleyen
bir yol.
Bir kader…

Sen
kaderim oldun benim
ben de senin kaderin

Kasım 2017

Bir Cevap Yazın